Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ: Θέατρο-Εκδήλωση-Συναυλία Αλληλεγγύης στους εξεγερμένους εργάτες της Ουκρανίας στην κεντρική πλατεία

10 μμ LIVE με τους Θάνο Ανεστόπουλο και Fuga Perpetua 
9 μμ ΣΥΖΗΤΗΣΗ με Σάββα Μιχαήλ (ΕΕΚ), Νίκο Τζιρή (ΟΕΝ)
8 μμ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ από την ομάδα “Σημείο”
Εδώ και οχτώ μήνες οι εργάτες της Ανατολικής Ουκρανίας παλεύουν ενάντια στην ακροδεξιά και φασιστική κυβέρνηση που επέβαλαν σ' όλη τη χώρα οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.
Με εργατικά συμβούλια και ένοπλες πολιτοφυλακές ο λαός στο Σλαβιάνσκ και το Ντονέτσκ λένε όχι στη μετατροπή της Ουκρανίας και όλου του πρώην σοβιετικού χώρου σε αποικία των ιμπεριαλιστών της Δύσης, ιδρύοντας τις δικές του, λαϊκές δημοκρατίες.
Την ίδια στιγμή, όπως φάνηκε και από τα αποτελέσματα των τελευταίων Ευρωεκλογών σε όλη την Ευρώπη σηκώνει κεφάλι ο εθνικισμός και ο φασισμός. Στην Ελλάδα, η ναζιστική Χρυσή Αυγή και άλλες ακροδεξιές οργανώσεις ακολουθούν.
Μόνο η διεθνής και διεθνιστική επαναστατική δράση όλων των εργατών της Ευρώπης μπορεί να τσακίσει τους φασίστες, το χρεοκοπημένο καπιταλισμό που τους γεννά και το κράτος του που τους υποθάλπει.

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Να τους αλλάξουμε τα... φώτα


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Την ώρα που ένας στους έξι καταναλωτές της ΔΕΗ (1,1 εκατομμύρια άτομα) έχει προσφύγει σε διακανονισμό για την εξόφληση των λογαριασμών του, η κυβέρνηση επιχειρεί με το νομοσχέδιο το οποίο κατέθεσε την περασμένη Πέμπτη στο θερινό τμήμα της Βουλής να ξεπουλήσει το 30% της ΔΕΗ κατεβάζοντας οριστικά τον ... διακόπτη τόσο για εκείνους που δεν μπορούν σήμερα να πληρώσουν το ρεύμα, αλλά και σε εκείνους που δεν θα μπορούν αύριο.
Σε όποια χώρα εισήλθαν στην αγορά ενέργειας οι ιδιωτικές επιχειρήσεις το ρεύμα ακρίβυνε (πχ Γερμανία, ΗΠΑ), εξαθλιώνοντας ακόμα περισσότερους τους φτωχούς.
Δεν φτάνει το φθηνό ρεύμα που απολάμβαναν οι καπιταλίστες στην Ελλάδα, τώρα θα βάλουν  “χέρι” στην ίδια την παραγωγή του ρεύματος.
Αυτό το είναι το πραγματικό σκοτάδι στο οποίο θα βυθιστεί ο λαός αυτής της χώρας και όχι εκείνο το οποίο θα έλθει για... λίγες ώρες κάθε μέρα  από τις 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες της οποίες αποφάσισε η συνδικαλιστική οργάνωση των 20.000 εργαζομένων της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ. 
Πάνω από αυτό το σκοτάδι έρχεται να απλωθεί και ένα άλλο πολιτικό σκοτάδι, εκείνο της απειλής πολιτικής επιστράτευσης των απεργών της ΔΕΗ επειδή τάχα με το απεργιακό ολιγόωρο κλείσιμο του διακόπτη του ρεύματος πλήττεται το “δημόσιο συμφέρον”. 
•    Γιατί δεν “επιστρατεύτηκε” κανείς υπουργός και κανείς διοικητής της ΔΕΗ όταν επέβαλε το χαράτσι των ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ ή όταν ερχόταν η μία μετά την άλλη η αύξηση στα τιμολόγια της ;
•    Πλήττεται το “δημόσιο συμφέρον”  περισσότερο αν 7 εκατομμύρια μείνουν χωρίς ρεύμα για λίγες ώρες την ημέρα  ή όταν 1,1 εκατομμύρια ζουν καθημερινά με το φόβο μήπως τους κόψουν οριστικά και “κόβουν” το λαιμό τους κάθε μήνα για να βρουν να πληρώσουν τα χρέη τους στη ΔΕΗ ;
•    Υπηρετούν το “δημόσιο συμφέρον” οι λίγο παραπάνω από 150 βουλευτές της κυβέρνησης της λαϊκής μειοψηφίας και οι καπιταλιστές – εντολοδότες τους  και όχι οι 20.000 εργαζόμενοι της ΔΕΗ και οι εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που απειλούνται με απολύσεις και μειώσεις μισθών λόγω του μπαράζ των ιδιωτικοποιήσεων που έχει αποφασίσει η κυβέρνηση των Τροϊκανών (πχ ΕΥΔΑΠ), το χάρισμα υπηρεσιών που παρέχει το δημόσιο στους ιδιώτες (outsourcing), το μόνιμο πρόγραμμα κινητικότητας – απολύσεων ;

 Τα 2,3 εκατομμύρια εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό “τομέα”, τα 2,6 εκατομμύρια των συνταξιούχων και τα 1,3 εκατομμύρια των ανέργων εκπροσωπούν το “δημόσιο συμφέρον”. Καιρός είναι να το επιβάλουν στους καπιταλιστές, το κράτος, την κυβέρνηση και τα κόμματά τους – ανατρέποντας τους όλους.

Ο μόνος τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί  το προσωρινό σκοτάδι στα σπίτια μας που θα φέρουν η απεργία της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ και πάνω απ' όλα το μόνιμο σκοτάδι που θα έλθει αν ηττηθεί αυτή η απεργία και να ξεπουληθεί η ΔΕΗ είναι να συστρατευτούμε άμεσα όλοι ενάντια σ' αυτό το ξεπούλημα.
Πρώτα απ' όλα δίπλα στους εργαζομένους της ΔΕΗ πρέπει να σταθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι που οι μισθοί και η θέση εργασίας τους από το σχέδιο διάλυσης του δημόσιου για χάρη των αρπακτικών του ιδιωτικού “τομέα” που προωθεί την ίδια στιγμή η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και ο υιός Μητσοτάκη. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και εκείνοι που εργάζονται ή ελπίζουν να εργαστούν στον ιδιωτικό “τομέα” της οικονομίας.
Κανείς από αυτούς δεν θα επωφεληθεί από το ξεπούλημα της ΔΕΗ.

•    55 από τις σημαντικότερες 90 κλαδικές συμβάσεις  έχουν μείνει στον αέρα μετά την κατάργηση της μονομερής προσφυγής των εργαζομένων στη Διαιτησία, σπρώχνοντας σε μαζικές επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις με μισθούς πείνας. Έτσι οι κλαδικοί βασικοί μισθοί εξισώθηκαν προς τα κάτω με τον εθνικό κατώτατο μισθό (586 ευρώ - μεικτά)
•    Σύντομα, απελευθερώνονται οι ομαδικές απολύσεις παντού, όπως έδειξε και η απόλυση των μισών εργατών της Χαλυβουργίας, λίγο πριν η αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων δια ... χειρός τραπεζών θα οδηγήσει  σε 100.000 περισσότερους ανέργους το 2015.
•    Ταυτόχρονα έρχεται η μείωση των επιδομάτων ωρίμανσης για τους μακροχρόνιους ανέργους, ενώ σε λίγο καιρό καταργούνται πλήρως οι τριετίες (10% αύξηση του βασικού μισθού ανά τριετία για κάθε εργαζόμενο).

Όλα αυτά τα μέτρα επιβάλλονται με την πιο ωμή παρέμβαση του ελληνικού αστικού κράτους (πχ προεδρικά διατάγματα, ψήφιση τεράστιων  νόμων  σε ... ένα ή το πολύ δύο άρθρα κλπ. ) αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών αστικών κρατών, την ίδια στιγμή που στόχος είναι η “απελευθέρωση” της οικονομίας.

Απ' αυτήν την άποψη η πραγματική  απελευθέρωση της εργατικής τάξης από αυτή την δεινή για την ίδια κατάσταση δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη δική της “κρατική” παρέμβαση, καταλαμβάνοντας η ίδια την πολιτική εξουσία -αφού τσακίσει το υπάρχον κράτος- και εθνικοποιώντας κάτω από το δικό της έλεγχο και διαχείριση όλους τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας.

Πρέπει άμεσα να οργανωθεί μία Γενική Πανεργατική Πολιτική Απεργία Διαρκείας. Είναι μάταιο να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο από την ΑΔΕΔΥ (σ.σ. έχει ανακοινώσει μόνο μία εικοσιτετράωρη γενική απεργία στο δημόσιο στις 9 Ιουλίου) και την ΓΣΕΕ. Οι ίδιοι εργαζόμενοι μέσα από τα σωματεία τους -όπου είναι αυτό εφικτό- τις επιτροπές αγώνα τους ή και κάθε μορφή λαϊκής οργάνωσης υπάρχει ή μπορεί να δημιουργηθεί πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Χρειαζόμαστε ένα Κέντρο Αγώνα Εργατών όπου οι άνεργοι και οι εργαζόμενοι θα αποφασίζουν και θα συντονίζουν



ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ-ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ!
ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ.
ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ- ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ!


ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Οι αυτοκτονίες είναι δολοφονίες ενός απάνθρωπου συστήματος

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα εκφράζει την βαθιά του θλίψη και συμπαράσταση στην σφισσα Χ.Αρ. για τον ξαφνικό χαμό του συντρόφου της στη ζωή Γιάννη. Ο Γιάννης στα 34 χρόνια του, έβαλε τέλος στη ζωή του τα ξημερώματα του Σαββάτου 28/6. Στεκόμαστε στο πλευρό της σφισσάς μας και στην οικογένεια και φίλους του εκλειπόντα. Οι αυτοκτονίες αποτελούν δολοφονίες ενός απάνθρωπου και ανυπόφορου πολιτικού συστήματος.


2/7/14
ΕΕΚ

 Άλλο ένα έγκλημα των καπιταλιστών

Ο σύντροφος  Γιάννης  Κατσιαούνης, 34 χρονών, ξημερώματα του Σαββάτου έβαλε τέλος στην ζωή του. Ο Γιάννης -για μεγάλο χρονικό διάστημα άνεργος και ο πατέρας  του απολυμένος και για 1,5 χρόνο άνεργος και αυτός- βρήκε πριν λίγες μέρες δουλειά με 2,5 ευρώ την ώρα. Ζώντας στην φτώχεια , ακόμα και αυτή η δουλειά του έδινε μια μικρή ελπίδα για το μέλλον, κάνoντας όνειρα να οργανώσει την συνέχεια της ζωής του με την συντρόφισα του. Αλλά η πραγματικότητα που επιβάλουν η τρόϊκα και τα μνημόνια τους, σκοτώνουν κάθε όνειρο και ελπίδα για όλους αλλά κυρίως για τη νεολαία. Να σου δίνουν 2,5 ευρώ την ώρα, να σε πληρώνουν μετά από τρείς μήνες, να μην έχεις τα εισιτηρια να πληρώσεις για να πας στα Μέγαρα που σε στέλνουν να δουλέψεις, να είναι η απόλυση μία συνεχής απειλή. Τότε βιώνεις κάθε μέρα την απόλυτη απελπισία.
Η αυτοκτονία του Γιάννη, μαζί με δεκάδες άλλες  που συμβαίνουν συνεχώς στην χώρα, είναι ένα οργανωμένο έγκλημα ενάντια στο λαό. Δεν είναι τα προσωπικά ή ψυχολογικά προβλήματα που οδηγούν νέα παιδιά σαν τον Γιάννη -αλλά και μεγαλύτερους-  στην αυτοκτονία. Είναι η απελπισία, η καταστροφή της ζωή που προκαλούν τα μνημονιακά μέτρα, η κυβέρνηση Σαμαρά και η χρεοκοπία του καπιταλισμού. Δεν αφαιρούν απλώς το ένα ή το άλλο δικαίωμα της νεολαίας και της εργατικής τάξης αλλά με τους νόμους τους και τις αποφάσεις τους, αφαιρούν το δικαίωμα στην ζωή.
Έχουν το θράσσος και τον κυνισμό να βγαίνουν στα τηλέπαράθυρα τους κάθε μέρα από το πρωϊ ως το βράδυ και να λένε «ότι όλα αυτά τα κάνουν για το καλό μας». ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΕΣ. Πίνουν το αίμα του λαού και της νεολαίας για να το δώσουν στα αφεντικά τους: το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο και στους τραπεζίτες.
Ο χαμός του Γιάννη προσθέτει ένα ακόμα θύμα στον πόλεμο που διεξάγουν ενάντια στο λαό οι τραπεζίτες, οι τοκογλύφοι, οι καπιταλιστές και τα κάθε είδους κοινωνικά παράσιτα με τις κυβερνήσεις τους. Αυτά τα εγκλήματα δεν πρέπει να μείνουν ατιμώρητα. Στην μνήμη του αδικοχαμένου Γιάννη υποσχόμαστε ότι θα μετατρέψουμε την απελπισία σε οργή και δράση, ότι θα συνεχίσουμε και θα εντείνουμε την πάλη για την ανατροπή του σάπιου πολιτικού τους συστήματος για να ξανακερδίσουμε το δικαίωμα στη ΖΩΗ.

Γρηγ. Δαφνής